حلبچه و رسوايي استكبار جهاني

بهار كم كم داشت از راه مي‌رسيد، ماه اسفند معمولا در مناطق غربي كشور در بين مردم كردنشين از جايگاه خاصي برخوردار است و خانواده‌ها با خانه تكاني و پوشيدن لباس نو به استقبال سال نو مي‌روند.

اما گويا اسفند سال ‪ ۶۶ نه تنها بوي عيد و بهار نمي‌داد، بلكه مرگ و سياهي و وحشت را نيز به همراه خود به ارمغان آورده بود.

سالهاي سخت جنگ تحميلي رژیم بعثی عراق عليه جمهوری اسلامی ايران بود و هر لحظه هجوم وحشيانه ده‌ها هواپيماي جنگي و فرو ريختن صدها گلوله و خمپاره و موشك بر سر مردم؛ هديه مرگ صدام براي مردم بيگناه مناطق غربي كشور بود.

همزمان با عمليات موفقيت آميز "والفجر ‪ "۱۰ در ‪۲۳ اسفند سال ‪ ۶۶و تصرف برخي از مناطق شمال شرق عراق از جمله شهر حلبچه و بسياري از روستاهاي كردنشين عراق توسط رزمندگان اسلام كه با استقبال اكراد آن منطقه كه سالها در برابر حكومت ديكتاتوري صدام مبارزه مي‌كردند، همراه بود صدام حسين را بر آن داشت كه در اقدامي خصمانه و تلافي جويانه در برابر اكراد منطقه، فجيع‌ترين و بي‌رحمانه‌ترين گزينه يعني بمباران شيميايي را انتخاب كند.

اين هديه بهاري صدام براي مردم كشورش در آستانه بهار ‪ ۱۳۶۷هزاران كشته و مجروح بر جاي گذاشت كه آثار و عواقب آن از جمله انواع سرطان ها و بيماري هاي ريوي پس از گذشت ‪ ۱۸سال از آن حادثه دهشتناك، همچنان بر روي مردم اين شهر مشهود است.

اولين بار در جنگ جهاني اول از سلاحهاي شيميايي استفاده شد و بعد ايتاليا درحبشه و سومين بار عراق از اين سلاحها در طول جنگ تحميلي رژيم سابق عراق عليه ايران استفاده كرد.

جنگنده‌هاي عراقي در حالي بمب هاي شيميايي را از فراز حلبچه بر سر مردم اين منطقه فرو مي‌ريختند كه اين شهر در دست نيروهاي ايراني قرار گرفته و كردها متهم به همكاري با ايران شده بودند.

خشونت سيستماتيك دولت بعثي عراق با كردها جزء معلومات بين‌المللي است كه رژيم منفورعراق اين باز آشكارا با بمباران شيميايي به نمايش گذاشت.

عراق در جنگ باايران، از مقادير زيادي خردل، تابون و سارين استفاده كرد كه بيش از بيست هزار نفر تلفات در برداشت.

يك ماه پس از حمله به حلبچه نيروهاي عراقي بيش از صدتن سارين را در شبه جزيره فاو در سه ماه پس از آن سارين و ديگر گازهاي اعصاب را عليه ايرانيان به كار بردند كه تلفات گسترده‌ايي به بار آورد.

بكارگيري سلاحهاي شيميايي توسط عراق در طول هشت سال جنگ تحميلي از آذر ‪ ۱۳۶۱آغار شد.

ابتدا عراق مقدار محدودي از سولفورموستارد (عامل تاول زا) را به‌منظور درهم شكستن مقاومت رزمندگان اسلام در تك‌هاي شبانه مورد استفاده قرار داد پس از آن در سال ‪ ۱۳۶۲در پيرانشهر و پنجوين از سلاحهاي شيميايي استفاده كرد.

عراق دراواخر ‪ ۱۳۶۳به علت اعتراض‌هاي اروپا و نيز علني شدن ابعاد گسترده كاربرد اين جنگ افزارها در جنگ با ايران موقتا از بكارگيري اين سلاحها در جنگ منصرف شد.

استفاده از سلاحهاي شيميايي در بعد وسيع توسط عراق از اوايل زمستان ‪ ۱۳۶۴كه رزمندگان ايران با علميات گسترده خود توانستند شهر فاو عراق را تصرف نمايند، مجددا آغاز شد.

عراق بار ديگر در اوايل سال ‪ ۱۳۶۶از جنگ افزارهاي شيميايي به‌طور انبوه در جبهه مركزي سومار استفاده كرد.

پس از عمليات والفجر ‪ ۸نيروهاي عراقي به قدري از مواد سمي شيميايي استفاده كردند كه گستردگي آن تا آن زمان نظير نداشت.

حدود هفت هزار گلوله توپ و خمپاره حاوي مواد سمي عليه مواضع نيروهاي ايراني شليك شد.

ظرف دو روز هواپيماهاي عراقي به طور مداوم بيش از هزار بمب شيميايي در صحنه عمليات فرو ريختند.

بمباران شيميايي شهر مرزي سردشت توسط عراق در هفتم تير ماه ‪ ۱۳۶۶فجيع ترين و وحشتناكترين تهاجم از اين نوع بود كه منجر به كشته شدن عده بسياري از مردم غير نظامي محلي شد.

جمهوري اسلامي ايران اين تهاجم را غير انساني اعلام كرد و شهر سردشت را نخستين شهر قرباني جنگ افزارهاي شيميايي در جهان بعد از بمباران هسته اي هيروشيما و ناكازاكي ناميد.

وحشيانه‌ترين مورد استفاده عراق در ‪ ۲۵اسفند ‪ ۱۳۶۶در حلبچه بود كه وسيع‌ترين مورد استفاده از جنگ افزارهاي شيميايي از آن زمان جنگ جهاني اول تاكنون به شمار مي‌رود كه حداقل پنج هزار تن از مردم كرد و مسلمان اين شهر را بكام مرگ فرستاد و هفت هزار تن ديگر را مجروح كرد.

نيروهاي عراقي با استفاده از گاز خردل، اعصاب و سيافوژن به طور مجزا و با فاصله كوتاه به صورتي كه مانند "كوكتل بسيار سمي" در آيند حلبچه را بمباران كردند.

روزنامه نيويورك تايمز آمريكا در شش فروردين ‪ ۱۳۶۷نوشت "اين عمل از هر جهت و به هر مفهوم يك جنايت جنگي است كه با انكارهاي سست و رسمي عراق و عذر و بهانه‌هاي غير رسمي در مورد استفاده از يك سلاح ناجوانمردانه در آميخته است.

بيش از اين شوراي امنيت در برابر نامه‌ها و هشدارهاي مكرر ايران و گزارشات خاويرپرز دكويئار دبير كل وقت سازمالن ملل متهد مبني بر استفاده عراق از سلاحهاي شيميايي در جنگ با ايران ، تنها با صدور بيانيه‌اي بدون ذكر نام عراق استفاده از اين سلاحها را محكوم كرد كه اين باعث گستاخي هر چه بيشتر صدام در استفاده گسترده از اين سلاحها است.

در اين شرايط ايران براي آگاهي افكار عمومي ، علاوه بر اينكه تعداد زيادي از مجروحان سلاحهاي شيميايي را در بيمارستانهاي آلمان، اتريش و سوئد و ديگر كشورهاي اروپايي بستري كرد از رسانه‌هاي خارجي جهت به تصوير كشيدن جنايات صدام در حلبچه دعوت كرد.

انتشار مصاحبه‌ها و عكس‌هاي مجروحان موجب اعتراض و خشم افكار عمومي مردم جهان نسبت به عراق و شوراي امنيت شد و آن شورا ناگزير به دبير كل اجازه داد كه كارشناساني را به مناطق شيميايي و بيمارستانهاي ايران اعزام كند.

سكوت مجامع بين‌الملل و عدم صدور قطنامه توسط شوراي امنيت جهت محكوميت عراق در استفاده از جنگ افزارهاي شيميايي در واقع بدون جهت بود كه خود اعضاي شوراي امنيت در تجهيز عراق به سلاحهاي ميكروبي و شيميايي يد طولايي داشتند.

گازهاي سمي بكار رفته در حلبچه گاز خردل، سارين و وياكس بود كه از سوي برخي دولتهاي غربي به رژيم عراق تحويل داده شده بود و معامله گر هلندي فرانس فان آذرات در اين مسئله نقش كليدي داشت.

بكارگيري سلاحهاي شيميايي توسط كشور عراق در حالي صورت گرفت كه اين كشور جزء ‪ ۱۲كشور امضاكننده پروتكل ژنو در منع استفاده از سلاحهاي سمي خفه‌كننده و تركيبات باكتريولوژيك قرار داشت . پروتكل ‪ ۱۹۲۵ميلادي ژنو كه طي قطنامه B ( ۲۱) ۲۱۶۱سازمان ملل متهدمجددا به تصويب رسيده است صراحتا "استعمال سلاحهاي شيميايي را منع مي‌كند.

از روي اظهار نامه‌هاي عراق به سازمان ملل پس از جنگ خليج فارس ، پي مي بريم كه اين كشور تا سال ‪ ۱۹۹۱انواع وسايل حمل سلاحهاي شيميايي و ميكروبي از جمله ‪ ۱۶هزار بمب سقوط آزاد و بيش از ‪ ۱۱هزار راكت توپخانه و توپ توليد كرده است .

همچنين عراق نزد كميسيون ويژه سازمان ملل اعتراف كرد كه براي موشكهاي بالستيك خود ‪ ۵۰كلاهك شيميايي و ‪ ۲۵كلاهك ميكروبي داشته است.

علي حسن المجيد، معرف به علي شيميايي وزير دفاع وقت عراق و پسر عمومي صدام يكي ديگر از جنايتكاران جنگي است كه به اتهام مشاركت در بمباران شيميايي ايران در هشت سال جنگ تحميلي و به ويژه بمباران شيميايي منطق كردنشين عراق و شهر حلبچه در سال ‪ ( ۱۳۶۶) ۱۹۶۶و نيز مشاركت در حمله به كويت در سال ‪ (۱۳۶۹) ۱۹۹۰و سركوب خونين شيعيان در آستانه جنگ اول خليج فارس ، توسط نيروهاي آمريكايي در خلال اشغال عراق دستگير شد.

اوايل زمستان سال جاري دادگاه لاهه بازرگان هلندي فرانس فان آذرات را متهم به فروش مواد خام براي ساخت سلاح‌هاي شيميايي به صدام بود و ديكتاتور سابق عراق آن را عليه كردهاي حلبچه و ايران بكار برد به ‪ ۱۵سال حبس محكوم كرد.

روزهاي سخت و دلخراش شهادت مردم بيگناه ايران اسلامي در جنگ تحميلي رژيم سابق عراق عليه ايران و همچنين روزهاي خوب و شيرين پيروزي رزمندگان اسلام و آزادي سرزمينهاي ايران عزيز همه تا ابد در دل مردمان اين ديار زنده و گرامي است.

محمد حسنی – تحریریه پایگاه اطلاع رسانی قربانیان سلاح های شیمیایی